Vader en dochter weekend kabouters 10 en 11 april 2010

Eindelijk is het zover.....10 april.....vader dochter weekend 2010!

Een uur vóór vertrek wil ik de indianenkleding pakken die mijn vrouw heeft klaargelegd, maar.... weg zijn ze! Natascha, mijn dochter, komt de kamer in en laat vol trots MIJN indianen-outfit zien die bij nader inzien niet van mij blijkt te zijn. Dus direct improviseren en ik pak allerlei attributen die maar enigszins indiaans zijn.

Bij aankomst wemelt het van de indianen en het valt me op dat iedereen het volkomen normaal schijnt te vinden, althans de vaders. De voorbijgangers vallen bijna van hun fiets en de UGH UGH geluiden zijn niet van de lucht.

Verzamelde vaders in de kampvuurcirkel

We worden allemaal in een kring gezet bij de vuurplaats en wat blijkt...het opperhoofd, Witte Veder, is oud en kan eigenlijk niet meer functioneren. Dit blijkt ook wel uit zijn gehoest en gekuch, iedereen heeft met hem te doen en hij ziet er inderdaad belazerd uit. Zijn dochters, maar liefst 6, moeten een nieuw opperhoofd kiezen onder de vaders & dochters. De groep wordt verdeeld in Platvoeten, Witvoeten, Zwartvoeten en Spitsvoeten. Elke groep moet een aantal proeven doen zoals speerwerpen, indianendans, vissen, estafette en tipi.

Maar eerst moet er een totempaal worden gemaakt. Dozen worden met waterverf beschilderd en er verschijnen de meest fantastische creaties. Alle dozen worden op 2 palen gespietst bij de vuurplaats...was vet gaaf!

Totempaal op vader- en dochterweekend

>Daarna de proeven die worden uitgevoerd in Santpoort.   De meeste vaders vrezen het ergste voor hun carrière, want wie wil nu herkend worden op het pleintje tegenover de Wildeman, op zaterdagmiddag terwijl je een indianendans moet bedenken en uitvoeren op de keiharde muziek van K3? Blijkbaar hebben de vaders van de Spitsvoeten geen baan want ze lijken wel gegrepen door het indianenvirus. Er wordt gedanst, gegild en gegooid met dochters dat het een lieve lust is.

Na een eeuwenoude eik geteisterd te hebben met speren, bionische vissen in emmers proberen te gooien, lasso te werpen terwijl je een boomstam en je dochter op je rug meezeult in looppas en een geheugenspel was het rust....voor even.

De dochters riepen ons weer bij elkaar, want het nieuwe opperhoofd werd bekend gemaakt. Witte Veder kwam zwalkend op zijn benen de ceremonie bijwonen met in zijn kielzog Zoon van Prozac, de medicijnman. De winnaars werden.....jawel wij...Natascha en Marcel. Apetrots natuurlijk, want wij wilden wel in een 5-kamer Tipi wonen. Helaas waren de koninklijke staf en bijl foetsie en ook dochter Tigerlady was er niet. Zonder staf en bijl geen ceremonie, dus dit moest wachten tot de volgende morgen. Na avondeten met een indalende zon, indiaanse tortilla’s met bier, gingen de dochters slapen in de tipi. De wc in de tipi was een stoel met een gat en daaronder een bak.....vies hè.

De papa’s kregen een opdracht: vóór middernacht moest Pocahontas in een kano de eendenvijver overgestoken zijn. Simpel toch....

In de Wildeman, Bartje en de Halve Maan konden we aanwijzingen winnen door te biljarten, emmers bier (waarom toch altijd dat bier?) met een rietje opdrinken en kaartenhuizen bouwen. Er werden driftig aanwijzingen gewonnen en ook enkele emmertjes bier genuttigd, maar om middernacht stond iedereen met opblaasboten, kano’s en een klein kistje? aan de waterkant. De terechte winnaar werd de groep met het kleine piepschuimen kistje met een Barbie-Pocahontas. Daarna werd op gepaste wijze onder een knapperend kampvuur de ochtend welkom geheten.

Zondag wakker worden, aankleden, ontbijten en pijlen volgen! De pijlen leidden uiteindelijk naar Tigerlady die allemaal blauwe stukjes papier had verstopt. Toen we die allemaal hadden gevonden bleken het 2 puzzels te zijn: een café en de speeltuin van tante Eef. Moesten we daar naar toe of zo? Maar gedaan gelukkig, want daar bleken de staf en de bijl te liggen. Nu kon dan toch eindelijk de ceremonie beginnen.

De vaders en dochters doen een indianendans om het kampvuur

Tigerlady was boos want zij vond het heel raar dat een vrouw geen opperhoofd kon worden. Ze was het niet eens met een nieuw opperhoofd buiten de familie van Witte Veder. De overige dochters waren het er mee eens, maar de vaders (vooral) & dochters waren het er eerst niet zo mee eens, dus werd Witte Veder er bij gevraagd die uiteindelijk moest beslissen. Hij stemde toe dat Hiawata, weliswaar doof maar met een MP3 kon ze weer goed horen, het nieuwe opperhoofd kon worden. Zij werd onder luid gejuich door Zoon van Prozac gekroond.

Iedereen was gelukkig en toen gingen we de tent afbreken, afsluiten en naar huis. Het was een geweldig weekend!

Natascha en Marcel