Kabouterblog

Vader- en kabouterweekend 2012

Alle kabouters en hun vaders hadden een uitnodiging van het Hard Rock Cafe Santpoort gekregen, waarin we werden uitgenodigd voor een festival. Dus ook deze ‘inval-vader’ heeft zijn kledingkast doorgespit om die oude leren jas maar weer tevoorschijn te halen. Met een strakke spijkerbroek en een haarband vond ik mijzelf toch aardig op een rocker lijken. Maar het blijft toch altijd weer een opluchting om bij aankomst te zien dat je niet de enige bent die zich heeft uitgedost. Sommige vaders waren zelfs onherkenbaar.


Nadat we een kennismakingsspel (hi Ronald) hadden gespeeld, bleek dat de hoofd-act van het festival waar we ons zo op hadden verheugd niet was komen opdagen. Daarom werden we in groepjes verdeeld om onze eigen act voor te bereiden. Door middel van in het bos verstopte CD’s werden de bandnamen verdeeld en daar waren grote namen bij: Kiss, AC/DC, Led Zeppelin. De kabouters uit ons groepje waren al snel een CD van de Rolling Stones op het spoor gekomen, dus al snel gingen wij door het leven als de Rolling Stones.
De rest van de middag stond in het teken van allerlei activiteiten om ons een betere rockband te maken: teksten van liedjes afmaken, stoere schudkokers maken van een  wc-rolletje, visagie en je act oefenen. Onderweg moesten er ook nog instrumenten en een mascotte geregeld worden. Na een half uurtje merk je niks meer van de vreemde blikken die je als groepje ouwe rockers krijgt toegeworpen.


De avondmaaltijd kregen we door het uitgifteluik van het cateringhonk. Echt festivalvoedsel en precies waar je als hongerige rocker behoefte aan hebt: een dubbele hamburger met frites en salade.
’s Avonds hebben we eerst gezongen (gewoon Hard Core Scoutingliedjes) bij het kampvuur en vervolgens rond datzelfde kampvuur nog een spel gespeeld. Totdat het noodlot toesloeg. De zanger van de ons onbekende hoofd-act had twee crew members van het Hard Rock Cafe ontvoerd. In een filmpje kondigde hij aan dat we ze voor 50 goudstukken konden vrijkopen. Gelukkig wist hij ons ook te vertellen dat er die avond zeer veel goud in Bosbeek te vinden was. Het enige probleem was dat dat goud bewaakt werd. Dat is natuurlijk geen probleem voor de kabouters! Dus na een uur lang schermutselingen met dubieus bewakingspersoneel, hadden wij onze goudstukken bijeen en konden we de crew-leden gaan bevrijden. Gelukkig maar!
Als de kabouters naar bed zijn en je hebt zelf je bed neergelegd en een pilsje in de hand, denk je toch klaar te zijn. Nee hoor! De avond bood ons de kans om nog meer punten voor ons team te verdienen. We werden in onze groepjes op pad gestuurd met de opdracht om terug te komen met 26 CD’s (voor elke letter van het alfabet moesten we een artiest hebben) en een zelfgemaakt instrument. Na terugkomst was er bij het kampvuur ook nog een spel waarbij we de titels van de liedjes van onze meegebrachte Cd’s mochten raden.
De volgende morgen werden de vaders pas om een uur of negen uit hun bed getoeterd voor een ontbijtje met een eitje. De rest van de ochtend werd gevuld met tenten afbreken, oefenen voor het optreden, tiger-building en een hotdog. Toen er om 12 uur opeens moeders, broetjes en zusjes het terrein op kwamen, begon het bij de vaders te dagen. De moeders hadden een aparte brief gekregen, waarin ze werden uitgenodigd om een speciaal optreden bij te wonen: ons optreden. Deze spetterende show was het einde van een weekend vol belevenissen van alle rockers. Complimenten voor alle bands maar vooral ook voor de kook- en kabouterstaf, de weergoden en alle hulptroepen die van dit weekend een succes wisten te maken.

Vader en dochter weekend kabouters 10 en 11 april 2010

Eindelijk is het zover.....10 april.....vader dochter weekend 2010!

Een uur vóór vertrek wil ik de indianenkleding pakken die mijn vrouw heeft klaargelegd, maar.... weg zijn ze! Natascha, mijn dochter, komt de kamer in en laat vol trots MIJN indianen-outfit zien die bij nader inzien niet van mij blijkt te zijn. Dus direct improviseren en ik pak allerlei attributen die maar enigszins indiaans zijn.

Bij aankomst wemelt het van de indianen en het valt me op dat iedereen het volkomen normaal schijnt te vinden, althans de vaders. De voorbijgangers vallen bijna van hun fiets en de UGH UGH geluiden zijn niet van de lucht.

Verzamelde vaders in de kampvuurcirkel

We worden allemaal in een kring gezet bij de vuurplaats en wat blijkt...het opperhoofd, Witte Veder, is oud en kan eigenlijk niet meer functioneren. Dit blijkt ook wel uit zijn gehoest en gekuch, iedereen heeft met hem te doen en hij ziet er inderdaad belazerd uit. Zijn dochters, maar liefst 6, moeten een nieuw opperhoofd kiezen onder de vaders & dochters. De groep wordt verdeeld in Platvoeten, Witvoeten, Zwartvoeten en Spitsvoeten. Elke groep moet een aantal proeven doen zoals speerwerpen, indianendans, vissen, estafette en tipi.

Maar eerst moet er een totempaal worden gemaakt. Dozen worden met waterverf beschilderd en er verschijnen de meest fantastische creaties. Alle dozen worden op 2 palen gespietst bij de vuurplaats...was vet gaaf!

Totempaal op vader- en dochterweekend

>Daarna de proeven die worden uitgevoerd in Santpoort.   De meeste vaders vrezen het ergste voor hun carrière, want wie wil nu herkend worden op het pleintje tegenover de Wildeman, op zaterdagmiddag terwijl je een indianendans moet bedenken en uitvoeren op de keiharde muziek van K3? Blijkbaar hebben de vaders van de Spitsvoeten geen baan want ze lijken wel gegrepen door het indianenvirus. Er wordt gedanst, gegild en gegooid met dochters dat het een lieve lust is.

Na een eeuwenoude eik geteisterd te hebben met speren, bionische vissen in emmers proberen te gooien, lasso te werpen terwijl je een boomstam en je dochter op je rug meezeult in looppas en een geheugenspel was het rust....voor even.

De dochters riepen ons weer bij elkaar, want het nieuwe opperhoofd werd bekend gemaakt. Witte Veder kwam zwalkend op zijn benen de ceremonie bijwonen met in zijn kielzog Zoon van Prozac, de medicijnman. De winnaars werden.....jawel wij...Natascha en Marcel. Apetrots natuurlijk, want wij wilden wel in een 5-kamer Tipi wonen. Helaas waren de koninklijke staf en bijl foetsie en ook dochter Tigerlady was er niet. Zonder staf en bijl geen ceremonie, dus dit moest wachten tot de volgende morgen. Na avondeten met een indalende zon, indiaanse tortilla’s met bier, gingen de dochters slapen in de tipi. De wc in de tipi was een stoel met een gat en daaronder een bak.....vies hè.

De papa’s kregen een opdracht: vóór middernacht moest Pocahontas in een kano de eendenvijver overgestoken zijn. Simpel toch....

In de Wildeman, Bartje en de Halve Maan konden we aanwijzingen winnen door te biljarten, emmers bier (waarom toch altijd dat bier?) met een rietje opdrinken en kaartenhuizen bouwen. Er werden driftig aanwijzingen gewonnen en ook enkele emmertjes bier genuttigd, maar om middernacht stond iedereen met opblaasboten, kano’s en een klein kistje? aan de waterkant. De terechte winnaar werd de groep met het kleine piepschuimen kistje met een Barbie-Pocahontas. Daarna werd op gepaste wijze onder een knapperend kampvuur de ochtend welkom geheten.

Zondag wakker worden, aankleden, ontbijten en pijlen volgen! De pijlen leidden uiteindelijk naar Tigerlady die allemaal blauwe stukjes papier had verstopt. Toen we die allemaal hadden gevonden bleken het 2 puzzels te zijn: een café en de speeltuin van tante Eef. Moesten we daar naar toe of zo? Maar gedaan gelukkig, want daar bleken de staf en de bijl te liggen. Nu kon dan toch eindelijk de ceremonie beginnen.

De vaders en dochters doen een indianendans om het kampvuur

Tigerlady was boos want zij vond het heel raar dat een vrouw geen opperhoofd kon worden. Ze was het niet eens met een nieuw opperhoofd buiten de familie van Witte Veder. De overige dochters waren het er mee eens, maar de vaders (vooral) & dochters waren het er eerst niet zo mee eens, dus werd Witte Veder er bij gevraagd die uiteindelijk moest beslissen. Hij stemde toe dat Hiawata, weliswaar doof maar met een MP3 kon ze weer goed horen, het nieuwe opperhoofd kon worden. Zij werd onder luid gejuich door Zoon van Prozac gekroond.

Iedereen was gelukkig en toen gingen we de tent afbreken, afsluiten en naar huis. Het was een geweldig weekend!

Natascha en Marcel

Kabouters: afscheid Jiggie

Plannen werden er gesmeden, geheime voorbereidingen getroffen en vooral NIETS verteld…. Nadat ik in oktober de laatste kabouteropkomst had gedraaid, was het Grote Wachten aangebroken. Vol spanning wachtte ik tot ik de uitnodiging zou ontvangen voor mijn afscheid van de Kabouters. Wanneer zou het zijn, wat zouden we gaan doen? Maar helaas, ik kon wachten en wachten, maar een uitnodiging kwam er niet….. De staf had bedacht mij compleet te verrassen en dat is zeker gelukt!

Nietsvermoedend wilde ik op vrijdagavond 13 november de trein pakken om gezellig naar Amsterdam te gaan, toen ik werd overvallen door de Kabouterstaf. Dat treinkaartje hoefde ik niet te kopen, want mijn afscheid was begonnen! Die avond was het begin van een weekend vol verrassingen, overweldigende reacties, heel veel lol, maar toch ook een traantje….. Het hele weekend had een thema gekregen. Tja, dat kan ook bijna niet anders als de Kabouterstaf iets organiseert! Het thema was Sportief en Hollands en dat had de staf helemaal goed bij mij uitgezocht!

De vrijdagavond stond in het teken van afscheid nemen van alle (oud) stafleden, bestuursleden en andere betrokken bij de St Radboudgroep. Na eerst een heerlijke Hollandse kaasfondue en een paar sportieve, fanatieke uurtjes op de WiiFit, was het tijd voor een gezellig feestje compleet met Hollandse hits, hapjes en Nederlandse vlaggetjes. De volgende dag was het weer vroeg op, want er stond nog heel wat op het programma! ’s Ochtends begon sportief met een frisse duik, spetteren in het zwembad en chillen in het bubbelbad. Maar wanneer zouden de Kabouters nou komen? ’s Middags was het dan zo ver en kwamen ook de Kabouters naar de blokhut. Het was tijd voor de volgende sportieve, oerhollandse activiteit: boerengolf! Lekker met de Kabouters door het weiland baggeren en ondertussen natuurlijk ook nog een beetje fanatiek worden! Na een paar heerlijke uurtjes op het weiland werden we verwend met warme chocomel in de stal van de boer. Buitenlucht maakt hongerig en dus werd het tijd voor een echt Hollandse maaltijd: boerenkool en hutspot! Ondertussen kwam het einde van het weekend toch in zicht… Maar niet zonder de klap op de vuurpijl: een knallende afsluiting met de Kabouters! Alle Kabouters hadden een liedje bedacht en compleet verkleed in Oranje kleding, met vlaggetjes, boa’s en hoeden zongen zij deze liedjes, speciaal voor mij! De Kabouters hadden heel erg hun best gedaan en de mooiste liedjes kwamen voorbij. Maar daarmee hield het nog niet op: 40 rode rozen, een persoonlijk kaartje van elke Kabouter, heerlijke kussentjes voor op de bank, chocolaatjes, typisch Hollandse cadeautjes, kaarsen, een verwenbon; kortom overweldigend. Na deze geweldige avond met de Kabouters werd het dan toch echt tijd om afscheid te nemen…. De Kabouters gingen lekker slapen en ik mocht hen voor de laatste keer een dikke knuffel geven. Tja, toen kon ik de traantjes niet meer helemaal verbergen... Maar dit was zeker een bijzonder moment en een supermooie afsluiting van een geweldige kaboutertijd. Het was een afscheidsweekend om nog heel vaak aan terug te denken!

Kabouters, ouders, oud-staffies, stafleden en natuurlijk de Kabouterstaf: allemaal heel erg bedankt voor dit bijzondere weekend, de vele bedankjes en alle mooie herinnering aan mijn kabouter staftijd.

Uiteraard ga ik de Kabouters missen, maar ik zal zeker nog een keer een bezoekje brengen aan de blokhut! En uiteraard een oogje in het zeil houden vanuit het bestuur ;-).

Tot ziens!

Jiggie

 

Happy Halloween met de kabouters en de gidsen

Vrijdag 30 oktober hadden de Kabouters en de Gidsen een bijzondere opkomst, namelijk een gezamenlijke Halloween opkomst. Halloween is al bijzonder, maar gezamenlijk is natuurlijk wel heel speciaal! Omdat bij Halloween vooral veel griezelen hoort, kwamen alle meiden verkleed als heksen, zombies en spoken. Ook hebben we mummies, skeletten, vampiers en nog veel meer enge personen/wezens gezien. De leiding zelf was natuurlijk ook eng uitgedost en toen de blokhut helemaal vol zat met griezels, konden we met de opkomst beginnen.

We waren uitgenodigd op Radboudstein om een halloweendiploma te halen! Hiervoor moesten we verschillende opdrachten spelen. In het beverlokaal moesten we bijvoorbeeld heksennamen voor elkaar verzinnen, spoken, vleermuizen en vampiers nadoen en onze engste heksenlach laten horen. Buiten bij de kampvuurcirkel werd er druk geoefend op een toverspreuk en ook hebben we een bezemstelenrace gespeeld. Een echte heks draait haar hand niet om voor het maken van een mummie, dus er zijn heel wat griezels ingewikkeld in wc-papier om een mummie te worden. Zelfs leiding Resse.

Omdat je van een halloweendiploma halen nogal dorstig en hongerig wordt, kregen de meiden natuurlijk ook wat te drinken en een snoepje. Maar… Met Halloween krijg je dat niet zomaar! In Amerika is het de traditie dat kinderen verkleed langs de deuren gaan, net als met Sint Maarten hier. In plaats van een liedje zingen, roepen ze daar heel hard “Trick or Treat”! Dat betekend dat als ze geen beloning (treat) krijgen, dat ze dan kattenkwaad gaan uithalen (trick).

Wij waren natuurlijk ook Halloween aan het vieren, dus moesten de meiden ook langs de deuren.. Van de Rowans en de Sherpa’s! Bij de Rowans kregen ze wat te drinken en bij de Sherpa’s kregen ze een snoepje. Maar… Het is bij Halloween ook zo dat de mensen waarbij je langs komt, je laten schrikken! De Rowans hadden dit goed begrepen en daar langsgaan was dan ook wel een beetje eng… Gelukkig zijn de Kabouters en de Gidsen (of de griezels?) super dapper en dit was dan ook geen enkel probleem voor ze!

Na ongeveer 2 uur hard werken had elke griezel zijn halloweendiploma gehaald. De leiding vond de opkomst erg gezellig zo met zijn allen en geven dan ook nog eens een dik compliment aan alle heksen, spoken, mummies, skeletten, vampiers, zombies en andere griezels die deze avond zo verschrikkelijk hard hebben gewerkt voor hun halloweendiploma!